Lozanna leży w Szwajcarii. Jest stolicą kantonu Vaud. Rozpościera się amfiteatralnie na zboczach góry Jorat, nad jeziorem Genewskim. Rzymska Lausania została zniszczona przez Alemanów. W V w. znalazła się w państwie Burgundów, a następnie Franków. W VI wieku została siedzibą biskupstwa i była też ważnym ośrodkiem handlowym, a od XI wieku także siedzibą hrabstwa Vaud. Vaud jako kanton ze stolicą w Lozannie wszedł w skład Konfederacji Szwajcarskiej w 1803 roku. W Lozannie znajduje się katedra z XII, XIII w. wzniesiona w stylu gotyckim, należąca do najwspanialszych budowli tego okresu w kraju. Wspaniałym zabytkiem jest gotycki zamek biskupi z XIV, XV wieku, a także gmach uniwersytetu z XVI-XVIII w., ratusz z XVII wieku. Zachowały się zabytkowe domy mieszczańskie starego miasta.

Gruyères - kraina historyczna w Szwajcarii. Hrabstwo, a następnie dystrykt u północnych podnóży Alp Fryburskich, w otoczeniu doliny rzeki Sarine. Jeden z 7 dystryktów tworzących kanton Fryburg.

Wspominane już w XII wieku, hrabstwo Gruyères (franc. comté de Gruyères) zostało podzielone w 1555 między Berno i Fryburg. Bajlifowie berneńscy (de Saanen lub Gessenay) oraz fryburscy (de Gruyère) funkcjonowali odpowiednio do 1798 i do 1814. Z terenów bajlifatu fryburskiego utworzono następnie dystrykt Gruyère (franc. district de la Gruyère), którego osią stała się rzeka Sarine. Od 1798 do 1848 jego obszar zmieniał się kilkakrotnie. Od 1848 obejmuje tereny od Montbovon po Pont-la-Ville i Le Bry przy północnym krańcu jeziora Gruyère. W połowie XIX w. dystrykt liczył 17,1 tys. mieszkańców. W 2003 na terenie 28 gmin o łącznej powierzchni 489,4 km² mieszkało ich 40,3 tys. Stolicą dystryktu była gmina Gruyères, a od 1848 jest nią Bulle. Mieszkańcy dystryktu mówią językiem francuskim, za wyjątkiem gminy Jaun (franc. Bellegarde), której mieszkańcy należą już do niemieckiego obszaru językowego.

Ascona jest to miasto w dystrykcie Lokarno w kantonie Ticino w Szwajcarii.

Mieszka tutaj ok. 5000 ludzi i znajduje się niedaleko Jeziora Maggiore.

To miasteczko jest atrakcją turystyczną.

Monte Verità (dosłownie, Góra Prawdy) w Asconie ma wielkie znaczenie w historii, ponieważ na początku XX w., została tam założona miejscowość która ogłosiła powrót do natury.

Wielka liczba artystów i innych sławnych ludzi zostali zauroczeni tym wzgórzem. Na przykład: Hermann Hesse, Carl Jung, Erich Maria Remarque, Hugo Ball, Else Lasker-Schüler, Stephan George, Isadora Duncan, Carl Eugen Keel, Paul Klee, Rudolf Steiner, Mary Wigman, Max Picard, Ernst Toller, Henri van de Velde, Fanny von Reventlow, Rudolf Laban, Frieda i Else von Richthofen, Otto Gross, Erich Mühsam i Gustav Stresemann.

W deszczowe dni w Genewie nie sposób się nudzić, gdyż można wybierać spośród ponad 30 muzeów, w tym wielu bezpłatnych. Kolekcje poświęcone są sztuce współczesnej, zegarkom, samochodom, etnografii i wielu innym zagadnieniom.

Musée d’Art et d’Histoire
Muzeum Sztuki i Historii (Rue Charles Galland 2) to jedna z najważniejszych genewskich placówek tego typu. Ogromne i zróżnicowane zbiory obejmują około 500 tys. eksponatów, w tym obrazy, rzeźby, broń i znaleziska archeologiczne. Warto zwrócić uwagę na cenny obraz La Peche Miraculeuse (Cudowny połów) Konrada Witza, przedstawiający zdumionych rybaków, którzy zapomniawszy o sieciach, wpatrują się w Chrystusa stąpającego po wodach... Jeziora Genewskiego. Obraz był niegdyś częścią ołtarza w katedrze.

Musée d’Histoire Naturelle
Muzeum Historii Naturalnej (Route de Malagnou 1) prezentuje dioramy, minerały, ekspozycje antropologiczne, a także rozmaite zwierzęta – od wypchanych tygrysów (wszystkie gatunki) po insekty; szczególnie licznie jest reprezentowana fauna Szwajcarii.

Musée de l’Horlogerie et de l’Emaillerie
W Muzeum Zegarmistrzostwa i Emalierstwa przy Route de Malagnou 15 wśród kilkunastu tysięcy eksponatów znalazły się przykłady sztuki emalierskiej, wykorzystywanej w zdobieniu zegarków i innych bibelotów.

Institut et Musée Voltaire
W mieszkaniu przy Rue des Délices 25 mieści się Instytut Badawczy i Muzeum Woltera. W pięknym XVIII-wiecznym dworze można przejrzeć papiery, obrazy, ryciny i inne dokumenty dotyczące życia filozofa i jego czasów.

Warto wypić za pomyślność win z Wallis i ich dobroczynny wpływ na szwajcarską gospodarkę. Produkowane tu trunki – głównie wina białe – należą do najlepszych w kraju.

Najbardziej znaną marką białego wina z Wallis jest Fendant, wytrawny trunek o bogatym bukiecie, znakomicie nadający się do serów, ryb i miejscowych wędlin. Inne gatunki białego wina z Wallis również są wyśmienite. Johannisberg wytwarzany jest z winogron w okolicy Sylvan. Podaje się go do ryb, skorupiaków i szparagów. Podobnie jak Fendant, doskonale nadaje się do przyrządzania fondue.

Najbardziej znane czerwone wino to Dôle, produkowane z winogron Pinot Noir i Gamay. Wino to odznacza się pełnym bukietem i owocowym smakiem. Polecane jest do czerwonego mięsa, dziczyzny i sera.

Najwięcej winnic widać nad Rodanem, pomiędzy Martigny a Leuk. O szczegóły na temat tras samochodowych na tym obszarze należy pytać w regionalnych i lokalnych biurach informacji turystycznej.

Stosunkowo niewielki Zurych (niem. Zürich) leży nad jeziorem i rzeką. Latem panuje tu przyjemny, wręcz śródziemnomorski klimat. Początki miasta sięgają założonego przez Rzymian posterunku celnego, potem Zurych rozwijał się dzięki średniowiecznym gildiom kupieckim i rzemieślniczym, a w końcu XIX w. stał się potęgą bankową. Dziś jest najgwarniejszym miastem Szwajcarii.

Przechadzając się po ekskluzywnej handlowej Bahnhofstrasse, na zachodnim brzegu rzeki Sihl, albo odwiedzając świetnie zaopatrzone galerie, nietrudno dostrzec tutejszą zamożność i stabilność.

W trzeci poniedziałek kwietnia, kiedy Zurych obchodzi święto wiosny – Sechseläuten – większość sklepów po południu jest zamknięta. Głównymi ulicami miasta paradują w historycznych kostiumach członkowie gildii, by wśród dźwięków muzyki udać się do domów cechowych. O 18.00, na znak końca zimy, jest zapalany wypełniony fajerwerkami bałwan (Böögg).

Inne lokalne święto to Knabenschiessen, przypadające w drugi weekend września. Głównym punktem obchodów są zawody w strzelaniu organizowane dla chłopców od 12 do 16 lat.

Podczas święta Expovina, odbywającego się w listopadzie, można spróbować win z całego świata na statkach przycumowanych przy Bürkliplatz (wstęp płatny). Godny uwagi jest Fasnacht (karnawał). Rozpoczyna się ze szwajcarską precyzją – 11 listopada o 11.11, ale najbardziej atrakcyjne imprezy, w tym ogromna parada kostiumowa, są organizowane w lutym, pod koniec karnawału.

Szwajcaria jest ulubionym miejscem amatorów snowboardu z racji niezwykle dogodnych warunków do uprawiania tego sportu. Można tu znaleźć liczne urwiska, gzymsy skalne, pochyłe rynny (zakręty na sypkim śniegu), sztuczne urządzenia i parki, a także całoroczne zakwaterowanie na lodowcach.

Mekką poszukujących kwater snowboardzistów jest Gryzonia, a zwłaszcza Davos, rejon Laax-Films oraz dolina Engadyny. Dolinę tę, obejmującą także St Moritz, nazwano „Hawajami snowboardu” ze względu na niesamowite warunki zjazdowe, jakie zapewniają tutejsze północne i południowe stoki.

Równie popularne wśród maniaków deski są takie ośrodki, jak Crans-Montana, Grindelwald, Saas Fee i Zermatt, a także Titlis nad Engelbergiem.

Szwajcaria i jej stolica Berno położona jest nad rzeką Aare. Jego cenne stare miasto jest zespołem ścisłej zabudowy, zgrupowanej przede wszystkim w zakolu tej rzeki. W centrum Berna znajduje się atrakcyjna katedra Św. Wincentego, oraz portal katedry z 1490 r. przedstawiający Sąd Ostateczny oraz kościół Nydegg (Nydeggkirche) wybudowany w latach 1341-1571. Średniowieczny charakter miasta nadaje Brama Zegarowa z pięknym zegarem z 1530 r, Käfigturm (Wieża Więzienna) oraz wiele pięknych kamienic, starych studni i fontann takich jak Zahringer, Samson, Pfeiferbrunnen. Berno to także siedziba rządu szwajcarskiego (Bundeshaus), który mieści się w zabytkowym budynku. Znajduje się tutaj również Muzeum Sztuki (Kunstmuseum) jak i warte odwiedzenia Berneńskie Muzeum Historyczne (Bernisches Historisches Museum).

Engelberg to największy i najbardziej znany ośrodek narciarski w Centralnej Szwajcarii. Położony ok. 30 km na południe od Lucerny, w pobliżu malowniczego Jeziora Czterech Kantonów (Vierwaldstattersee) znany jest w świecie dzięki licznie się tu odbywającym zawodom alpejskiego Pucharu Świata. Miasteczko położone jest malowniczo u stóp góry Titlis (3239 m n.p.m.), w głębokiej dolinie Engelberger, a jego ozdobą jest barokowy klasztor Benedyktynów, założony jeszcze w XII w. Jednak tym co przyciąga najbardziej do Engelbergu są oczywiście znakomite tereny narciarskie i zupełnie wyjątkowa kolejka gondolowa prowadząca pod szczyt Titlis, której wagoniki w czasie jazdy obracają się, co umożliwia podziwianie rozległej panoramy bez konieczności nadwyrężania karku.

Główne tereny narciarskie położone są na stokach góry Titlis, która w dolnej części uformowana jest w oryginalne tarasy skalne, których skaliste progi pokonuje się kolejkami. Po drugiej stronie miasteczka, znajdują się mniejsze, ale za to bardziej widokowe tereny na stokach góry Schonegg (2040 m n.p.m.). Łącznie jest tu 82 km tras zjazdowych z czego zdecydowana większość przeznaczona jest dla średnio zaawansowanych narciarzy (ponad 55 km), a najtrudniejszych czarnych tras jest tylko 2 km. Dotarcie na stoki zapewnia 24 wyciągi, w tym 9 kabinowych i 7 krzesełkowych.Engelberg posiada bardzo dobrą bazę noclegową i gastronomiczną (co jest charakterystyczne dla większości szwajcarskich kurortów). Jego dużą zaletą jest bardzo łatwy dojazd (do autostrady z Bazylei do Mediolanu jest tylko 20 km) co w warunkach zimowych może decydować o wyborze go na miejsce zimowego wypoczynku.